Śledztwo w sprawie Franciszka Podrazy umorzone | Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych

W Przecławiu i Korzeniowie odbyły się uroczystości związane z upamiętnieniem Adama Podrazy, komendanta placówki Korzeniów Armii Krajowej. Przez wiele lat inwigilowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego, który starał się mu udowodnić działalność w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość.

To się nie udało, więc śledztwo po wielu przesłuchaniach i śledzeniu dosłownie każdego kroku, zostało w końcu umorzone. Uroczystości zorganizowane zostały 1 marca, kiedy to obchodzony jest Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

Odczytana została decyzja Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie o wpisaniu mogiły Franciszka Podrazy na Listę Grobów Weteranów Walk o Wolność i Niepodległość Polski.

Sylwetkę Franciszka Podrazy przedstawił Adam Strojek, radny gminy Żyraków i autor biografii komendanta AK placówki Korzeniów. To on doprowadził do organizacji dzisiejszych uroczystości, jest strażnikiem pamięci o działalności Franciszka Podrazy. Za tę działalność dziękowała mu burmistrz Przecławia Renata Siembab.

Wieńce na grobie - pomniku Franciszka Podrazy złożyli m.in. Renata Siembab - burmistrz Przecławia, Czesław Łączak - radny Sejmiku Podkarpackiego, Piotr Chęciek - starosta dębicki, Marek Rączka - wójt gminy Żyraków i Agnieszka Leska - sołtys Korzeniowa.

Dalsza część uroczystości odbyła się w Korzeniowie, gdzie w kościele parafialnym odprawiona została msza św., a w Szkole Podstawowej odbyła się uroczysta akademia, poświęcona pamięci Franciszka Podrazy i Żołnierzy Wyklętych. Część artystyczną przygotowali uczniowie szkoły w Korzeniowie.

.

Franciszek Podraza (1901-1967). Żołnierz Armii Krajowej, komendant placówki Korzeniów (Kartacz, pseudonim Nałęcz).

Absolwent szkół powszechnych w rodzinnym Korzeniowie i Przecławiu oraz gimnazjum w Nowym Sączu. Od 1919 w Wojsku Polskim. Uczestnik Powstania Śląskiego (1919). Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej (1920). Dalej służył w 49. Pułku Strzelców Kresowych, 65. Pułku Piechoty w Tucholi, 15. Pułku Artylerii Lekkiej w Bydgoszczy. Walczy w kampanii wrześniowej w stopniu podporucznika, jako szef 9. baterii pułku z Bydgoszczy. Dostaje się do niewoli, ale ucieka z niej i wraca do Korzeniowa.

Wstępuje do Związku Walki Zbrojnej, przekształconego w 1942 roku w Armię Krajową, zaprzysiężony przez Władysława Jasińskiego. Został kolporterem pisma Odwet, a po pewnym czasie kierownikiem tego kolportażu w powiecie dębickim. Pracował wtedy na stanowisku zarządcy lasów w Korzeniowie.

W kwietniu 1942 roku zostaje komendantem placówki Korzeniów i był nim do sierpnia 1944 roku, kiedy została rozwiązana.

W listopadzie 1944 roku wstępuje do Ludowego Wojska Polskiego, walczy w operacji łużyckiej jako dowódca plutonu moździerzy 3. Samodzielnego Pułku Moździerzy.

Pozostaje w wojsku, bierze udział m.in. w operacji Wisła. Od 1950 roku kapitan WP.

W 1953 roku, gdy służył w 2. Korpusie Piechoty w Poznaniu przesłuchiwany przez UB w charakterze podejrzanego o wrogą działalność. Rok później zwolniony z wojska. Pracował w wojskowym zakładzie pomocniczym w Poznaniu do emerytury, na którą przeszedł w 1966 roku, w międzyczasie awansowany do stopnia majora.

Zmarł 2 listopada 1967 roku w Korzeniowie.