Zrzuciła habit i zaczęła trenować innych ludzi

- Ludzie wiedzą, że byłam zakonnicą, ale nikt o nic nie pyta, nie dogaduje i nie drąży - mówi Karolina Bysiewicz.

Jej pasją zawsze był sport i taniec. Kończyła gimnazjum o profilu tanecznym i liceum sportowe. Zdała maturę, a po niej podjęła bardzo ważną z punktu widzenia dalszego życia decyzję. Wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP.
- Miałam wtedy osiemnaście lat - mówi Karolina Bysiewicz.
Spędziła tam trzynaście, całe swoje dorosłe życie. Złożyła śluby czasowe, była przed tymi wieczystymi.
– Nie chcę generalnie do tego wracać i rozmawiać o powodach wystąpienia ze zgromadzenia. Było to bardzo trudne doświadczenie - podkreśla.
Kończąc życie zakonne musiała zrobić coś, co pozwoli jej wejść w to nowe, świeckie. A i to - choć wydaje się proste - takie nie jest. Zwłaszcza, kiedy człowiek nie jest na pewne wydarzenia przygotowany.
– Trzeba się nauczyć normalnego funkcjonowania. Do tej pory człowiek był rozpoznawalny, miał na sobie habit. Teraz bez niego chodzę po ulicach, jest inaczej - opisuje Karolina Bysiewicz.
W przejściu z życia zakonnego do świeckiego pomogli jej ludzie, których spotykała na swojej drodze. Nawet jeśli kogoś zainteresował fakt, że nie ma na sobie zakonnego ubrania, to nie dopytywał.
– W bloku to było na zasadzie: o, Karolina wróciła. I tyle - mówi.
Po opuszczeniu zgromadzenia zaczęła szukać pracy. Znalazła ją w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Tarnowie, gdzie pracuje do dzisiaj. Ale około pół roku po zmianie odezwały się dawne pasje: sport i taniec.
– Gdyby nie zakon, to pewnie bym w to poszła dalej - mówi dębiczanka.
Taka okazja się nadarzyła. Spotkała na swej drodze trenera Adriana Światowca, z którym ćwiczyła. To m.in. on motywował ją do pracy, ale też do zainwestowania w siebie. Drugą osobą była Małgorzata Skwirut. To dzięki nim Karolina Bysiewicz zdecydowała się ukończyć kursy, a dzisiaj sama jest trenerką.
– Dzisiaj jestem w środowisku wspaniałych ludzi, pozytywnie zakręconych. To ludzie, z którymi pracuję i spotykam się pomogli mi to wszystko poukładać na nowo - mówi.
Pracuje w Endorfinie, co również daje jej pozytywną energię. Bez tego miejsca i wszystkich ludzi byłoby jej zdecydowanie trudniej.
– Jestem im za to wdzięczna - podkreśla.
Ale Karolina Bysiewicz dziękuje przede wszystkim swoim najbliższym. Bez nich wiele rzeczy by się nie udało.
- Wszystko, co osiągam w życiu zawsze znajduje największe wsparcie w mojej rodzinie. Moi rodzice, mój brat nieustannie mnie wspierają w dążeniu do wyznaczonych celów i mocno mi kibicują. Gdyby nie ich wsparcie to nie byłabym w tym miejscu, w którym jestem - dodaje.

Czytaj także: Dwóch mieszkańców gminy Dębica stanie przed sądem