Radiowe opowieści bzdurnej treści

Radiowe opowieści bzdurnej treści

Prócz pomidorowej z kluskami najbardziej na świecie lubię, jak o Dębicy wypowiadają się goście. Tacy, którzy odwiedzają nasze miasto z wizytą trwającą najdłużej kilka godzin. Broń Boże kilka posiłków i nocowanie, bo wtedy ocena się zmienia diametralnie. Na ogół jednak nikt z gości w Dębicy nie przebywa dłużej, bo i po co?

Ale są tacy, którzy wpadają, jakby chcieli pożyczyć ogień, jak mawia moja teściowa. I oni zachwycają się miastem: te ich ochy i achy, szczególnie wygłaszane na użytek mediów wojewódzkich i rzadziej ogólnopolskich, trącą ogromną naiwnością i gdyby nie wrodzona mi delikatność nazwałbym je najmniej cielęcym zaślepieniem.

Aby nie być gołosłownym wysłuchałem audycji z Dębicy prowadzonej przez radio narodowe z Rzeszowa oraz warszawskie RDC, też narodowe. To co mówili dębiccy goście da się jeszcze jakoś przetrawić, wiadomo, że chcą swoje miasto pokazać z jak najlepszej strony. I można byłoby na tym poprzestać, drodzy radiowcy, nie wdawać się w entuzjastyczne oceny. Przystające zresztą tak do rzeczywistości, jak rękawica bokserska do klawiatury fortepianu Steinway. Niestety, nie poprzestali.

Jak bowiem można zachwycać się wspaniałym, świeżym powietrzem w Dębicy, gdy jest środek lata i nikt w mieście nie zapalił jeszcze swojego kilkunastoletniego kopciucha zasilanego plastikiem, śmieciami, miałem i z rzadka węglem. A i tak 12 sierpnia, dzień po wizycie radiowców z Warszawy i Rzeszowa w raporcie smogowym, cyklicznej audycji w ogólnopolskim radiu ToK FM (grupa Agora z Czerskiej, nienarodowa) podano, iż Dębica na Podkarpaciu była jedynym miastem, gdzie przekroczone zostały normy pyłów zawieszonych.

Może i w Dębicy nikt się nie spieszy, a ulicami chodzi się zauważalnie wolniej, ale szczerze mówiąc jeśli ktoś nie spieszy się do pracy czy do domu, to gdzie miałby się w Dębicy spieszyć? Po godzinie 17.00 miasto wymiera, jedynie galerie handlowe zapełniają się klientami. Inne sklepy zamykane są na głucho. Można iść do kina, ale ile razy w tygodniu i kogo na to byłoby stać? Paweł Adamek zagra swoje przedstawienia raz w roku. Niektórzy chodzą kilka razy, ale na kolejne też się nie spieszą. Galeria Sztuki, Muzeum Regionalne, to dla koneserów, co widać na wernisażach. Można iść na spacer i wtedy rzeczywiście nie ma się co spieszyć.

Pracownikom mediów narodowych polecałbym więcej wstrzemięźliwości i mniej entuzjazmu w takich szybkich i bardzo pobieżnych ocenach. A Dębica jest warta odwiedzenia i jest warta zamieszkania, ale nie z tych powodów, jakie radiowcy wymienili.

Podpis pod zdjęcie: W narodowym radiu i w fontannach na Rynku leje się woda

Andrzej Janiec