Choć poniższy tekst pochodzi z Nowego Dziennika i został opublikowany 6 września 1918 roku, już w pierwszym zdaniu zdaje się nawiązywać do sytuacji, z jaką zmaga się wielu obecnych mieszkańców Dębicy. Wszak nie wiadomo, o ile następnego dnia podrożeje chleb, masło czy wędlina.
Dębica. W naszym mieście ceny maksymalne na najzbędniejsze artykuły codziennego zapotrzebowania nie istnieją ani w teorii ani w praktyce. Paskarstwo w pełnym rozkwicie. Nasze władze aprowizacyjne przez zaniechanie urzędowego zapotrzebowania pomagają pośrednio paskarzom do wyssania ostatniej kropli krwi. Czas najwyższy, aby się zawiązał komitet złożony z szeregu obywateli bez różnicy wyznania i narodowości, celem zwalczania hydry paskarskiej.
Obok nędzy aprowizacyjnej nasze miasto, a szczególnie uboższa ludność żydowska nawiedzona jest strasznie plagą mieszkaniową. Wiadomo bowiem, że nasze miasto obok Gorlic w Zachodniej Galicji najbardziej ucierpiało podczas inwazji rosyjskiej, bo 50 proc. domów przeważnie żydowskich uległo zupełnemu zniszczeniu.
Centrala Odbudowy Galicji zdaje się przeoczyła miasto Dębicę na mapie Galicji i stąd może pochodzi, iż nie korzysta ono zupełnie z milionowych sum, jakie rząd centralny przeznaczył na odbudowę kraju. Tymczasem, biedny człeku, mieszkaj na ulicy.
Nasz kahał nie pozostaje w tyle w swojej bezczynności za swoimi bratnimi instytucjami w Galicji. Dotychczas nie podejmował on żadnych kroków, celem poinformowania władz z okropnym położeniu ekonomicznym biednej ludności żydowskiej.
Młodzież, nie zrażając się apatią wielkości kahalnych, przystąpiła do założenia szkoły hebrajskiej, gdzie uczęszcza przeszło 150 uczniów. Szkoła ta, dzięki energicznej pracy kierownika p. Weisberga cieszy się ogromną sympatią, tak iż wydział potrafił zakupić, pomimo cichych szemrań i jawnego bojkotu ze strony kliki kahalnej, własny budynek na pomieszczenie szkoły. Zaznaczyć jednak należałoby, że nasi milionerzy wojenni nie poparli powyższej akcji, gdyż zachodziła obawa, że ich majątek tak ciężko zapracowany dozna uszczerbku.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze