Ku chwale ojczyzny zakończyli rok szkolny

Ku chwale ojczyzny zakończyli rok szkolny

Zakończył się rok szkolny. Dzieci i młodzież z radością będą mogli wrócić do swojego ulubionego zajęcia tj. wpatrywania się całymi godzinami w smartfony. Nauczyciele odetchną, choć jeszcze będą musieli wypełnić tony makulatury, która jest „niezbędna” w organach prowadzących tj. zarządach szkół na szczeblu gminy oraz kuratoriach, które uwielbiają kąpać się w sprawozdaniach. Coś przecież minister Czarnek musi czytać.

Najgorzej na tym wychodzą rodzice. Już nie mają pretekstu, aby pozbyć się z domu swoich pociech. Do szkoły przecież ich nie wyślą. Urlop krótki i nie da się nim zapełnić 2 miesięcy szkolnych wakacji. Niektórzy rodzice dają wyraz swojej frustracji i propagując pogląd, aby szkoły organizowały wakacyjne nauczanie.

W każdym razie oszałamiająca podwyżka płac dla nauczycieli w wysokości 4.4 procent znowu wygna tysiące belfrów ze szkół. Już dziś wiadomo, że w kraju brakuje 13 tysięcy nauczycieli (w roku ubiegłym brakowało 11 tysięcy). Na Podkarpaciu sytuacja jest dość przyzwoita, gdyż na szukających pracy czeka około 300 ofert pracy w zawodzie nauczyciela. Ale już w samej Warszawie ponad 3 tysiące.

Zapewne płace, ale nie tylko są powodem nauczycielskiej frustracji, która w konsekwencji owocuje zwolnieniami z pracy. Część kadry nauczycielskiej przejdzie do szkół niepublicznych, inni w ogóle wyjdą z zawodu. Kolejnym powodem rezygnacji z pracy w szkołach jest fatalna atmosfera wokół zawodu nauczycielskiego. Obecna władza wydaje się pałać jakąś patologiczną niechęcią do tego zawodu. Oczywiście jest to w pewnej części uzasadnione, gdyż nauczyciele w swojej masie nie są wyborcami PiS-u. Są na to zbyt inteligentnymi ludźmi. Jednocześnie władza może sobie pozwolić na poniewieranie nimi, gdyż fiasko strajku nauczycielskiego z 2019 roku jest do tej pory dotkliwie pamiętne przez środowisko.

Strajkujący nauczyciele otoczeni powszechną niechęcią, także ze strony rodziców, którzy musieli zapewnić opiekę swoim dzieciom, musieli skapitulować nie osiągając w gruncie rzeczy nic.

Z dębickiego podwórka warto przypomnieć zachowanie Mateusza Cebuli, ówczesnego przewodniczącego Rady Miejskiej, który codziennie podawał zmniejszającą się liczbę strajkujących nauczycieli i kończących protest placówek oświatowych. Na zarzuty, że podaje te liczby z satysfakcją odpowiadał, że obiektywnie przedstawia sytuację wygasającego strajku w oświacie w powiecie.

I tak właśnie PiS-owska władza, przy niechętnej postawie rodziców, złamała kręgosłup moralny całej grupie zawodowej. Strajk został przetrzymany, telewizyjne media rządowe codziennie atakowały nauczycieli, rodzice narzekali. Kolejnego strajku nauczycieli nie ma się co spodziewać w najbliższym czasie.

Potem była pandemia, nauczanie zdalne, które ukazało dramatyczne zaniedbania w oświacie, także ze strony rodziców, którzy otrzymując miesiąc w miesiąc 500 złotych na dziecko meldowali placówkom oświatowym, że nie mają komputerów, Internetu itp.

Od kilku miesięcy w systemie oświaty pojawili się uczniowie z Ukrainy. Naiwne przewidywania, że niedługo wrócą oni do siebie legły w gruzy. I znowu nauczyciele przejęli większość obowiązków związanych z edukacją, i nie tylko, tych uczniów.

Krytycznie wypowiadający się o kondycji polskiej szkoły, zwracają uwagę m.in. na niedofinansowanie oświaty, narastające problemy kadrowe, chaos potęgowany przez zmiany przepisów, próby ideologizacji szkoły oraz przeładowaną podstawę programową i problemy w zakresie zdrowia psychicznego uczniów.

W czasie gdy w szkołach narastało zmęczenie fizyczne i psychiczne, a problemy kadrowe osiągnęły niespotykane dotąd rozmiary, resort edukacji dążył przede wszystkim do wzmocnienia pozycji kuratorów oświaty i ograniczenia dostępu organizacji pozarządowych do placówek.

Takie przykłady, jak „Lex Czarnek” czy przedmiot „Historia i Teraźniejszość”, z którego wyrugowano Lecha Wałęsę, główną postać polskiego Sierpnia 1980, są aż nadto wymowne.

Na razie niewielu to jednak interesuje. I tylko oświata jest coraz gorsza, co widać po kolejnych rocznikach absolwentów szkół podstawowych, średnich, wyższych.

Podpis pod zdjęcie: Niektórzy uważają, że oświata wygląda, jak ten budynek, gdzie niegdyś mieścił się słynny klub „Maxim” w Gdyni.

Andrzej Janiec