Śmierć Tadeusza Wójcika z Pilzna | Pogrzeb 4 października o godz. 15:00 w Pilźnie

Pochodzący z Pilzna Tadeusz Wójcik zmarł 30 września. Jego pogrzeb odbędzie się w środę 4 października o godz. 15:00 w kaplicy cmentarza parafialnego w Pilźnie.

- Kiedy przyjeżdżał do rodzinnego miasta, a robił to zawsze, kiedy miał urlop, interesował się tym, co się w nim dzieje. Zawsze był serdeczny i wspierał działalność Towarzystwa Przyjaciół Pilzna i Ziemi Pilźnieńskiej - mówi Zofia Mossoń.

Organizował spotkania i wieczornice, których uczestnicy dowiadywali się o bohaterach walk w Gołęczynie czy na Kałużówce. Ale o TPPZiP pamiętał też, kiedy to potrzebowało funduszy działalność, wielokrotnie pomagając mu finansowo.

- W latach 80-tych staraliśmy się o sztandar dla Szkoły Podstawowej w Pilźnie, załatwił nam wtedy płótno na niego - wspomina Zofia Mossoń.

Pamięta też jego wykład z 2004 roku, kiedy Polska była przyjmowana do Unii Europejskiej. Mówił wtedy, że decyzja o wstąpienie była bardzo słuszna.

W sprawy Pilzna angażował się zawsze, kiedy tylko mógł. Pomagał w przygotowaniu obchodów jubileuszu 650-lecia rodzinnego miasta.

- On naprawdę żył tym, co działo się w jego rodzinnym mieście. Zawsze pytał nas, co nam się udało, jakie mamy problemy, w czym nam może pomóc - podkreśla Zofia Mossoń.

Urodził się 24 sierpnia 1923 r. w Pilźnie. Tu ukończył szkołę podstawową, do której uczęszczał w Iatach 1929-1936. Edukację kontynuował w gimnazjum w Tarnowie. W czasie II wojny światowej pracował jako robotnik drogowy na trasie Pilzno-Podgrodzie. Wykorzystując fakt, że ma legitymację pracownika zarządu drogowego podjął się niebezpiecznego wtedy zadania przewożenia poczty do Dębicy.

Cały czas obserwował też ruchy wojska i meldował o nich dowódcy AK „Pocisk". Od 1941 r. działał pod pseudonimem Leszek w Związku Walki Zbrojnej, a później Armii Krajowej. Po ukończeniu tajnego nauczania zdał maturę w Dębicy. Był też uczestnikiem walk III Zgromadzenia AK w okresie akcji Burza.

Po wojnie studiował w Akademii Handlowej w Krakowie, a następnie pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Konserwowego i w Instytucie Ministerstwa Finansów w Biurze Organizacji Rachunkowości w Warszawie.

Największy rozgłos przyniosła mu jednak praca w Zakładzie Inżynierii Reaktorowej Instytutu Badań Jądrowych, którą rozpoczął w 1958 r. Po obronie doktoratu w Akademii Ekonomicznej w Krakowie został sekretarzem naukowym Instytutu Badań Jądrowych. Cały czas współpracował z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej w Wiedniu.

Od 1971 r. był szefem gabinetu dyrektora generalnego MAEA w Wiedniu. Na emeryturę przeszedł w 1992 r. Zaangażował się wtedy w pracę społeczną pełniąc m.in. funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Nukleonicznego. Organizował też konferencje i seminaria z dziedziny atomistyki. 

Tadeusz Wójcik za swojej dokonania był wielokrotnie odznaczany. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, Medale Zwycięstwa i Wolności, Złotą Odznakę Zasłużony dla Instytutu Badań Jądrowych, Krzyż Armii Krajowej, Odznakę Pamiątkową Akcji Burza, Krzyż Walki o Niepodległość, Medal Jubileuszowy za Zasługi dla Pilzna i Ziemi Pilźnieńskiej i Złotą Odznaką Honorowego Stowarzyszenia Elektryków Polskich.